Klimaatadaptatie: nieuwe uitdaging of historisch vakmanschap?

Vroeger was het heel normaal om met architectuur en inrichting van de stad te reageren op het klimaat. Dat heeft de mooiste riviersteden, damsteden en terpdorpen opgeleverd met fraaie singels, grachten en stadsparken. De laatste halve eeuw gaan we meer technocratisch met onze steden om. We proberen de omstandigheden naar onze hand te zetten. In de naoorlogse stadsuitbreidingen maakt water nog geen vijf procent uit van de totale oppervlakte. Er wordt weinig rekening gehouden met landschapsstructuur en ondergrond. De openbare ruimte is van steen. Maar zijn steden nog wel bestand tegen het klimaat van de toekomst?

Niet tegen, maar met het klimaat

Het klimaat laat zich niet temmen. Dat blijkt steeds vaker. Als het een keer fors regent, lopen de riolen over en de straten onder. Bij een hittegolf weet je niet meer waar je het zoeken moet. De stad van de toekomst houdt rekening met water, de ondergrond en verandering van het klimaat. Met hitte, droogte, bodemdaling, verzilting, wateroverlast en overstromingen. We moeten opnieuw leren meebewegen met wisselende omstandigheden. Zie ook de website Kennisportaal Ruimtelijke Adaptie over dit onderwerp.

WATEROVERELAST ETTEN LEUR

Het klimaat werkt verbindend

De klimaatbestendige stad overstijgt alle deelbelangen. Iedereen heeft ermee te maken. Bewoners evengoed als ondernemers. Economen evengoed als ecologen. Verkeerskundigen evengoed als volkshuisvesters. Dat is een mooie bijkomstigheid: als het klimaat centraal staat, bundelen partijen hun krachten. Dan verdwijnen schotten en komt er energie vrij. Dat werkt inspirerend en enthousiasmerend. Door een gezamenlijke zoektocht, met klimaatverandering als gegeven, komen er oplossingen boven. Dit is wat in een proeftuin gebeurt.